کتاب ” دو قرن سکوت ”

سرانجام ‌بعد از گذشت بيست ‌سال و پس از خاموشي دكتر عبدالحسين زرين‌كوب كتاب« دو قرن سكوت» از لیست سياه ممنوع الانتشار خارج شد و مجوز چاپ گرفت و ماه گذشته به بازار كتاب عرضه شد. «دو قرن سكوت»پس از ان

قلاب يكبار بطور رسمي توسط انتشارات جاويدان منتشر شد كه هفته بعد از انتشار جمع‌آوري و خمير شد.اما بارها به صورت «قاچاق»،«زيرزميني»،«زيراكس»و«افست»تجديد چاپ شد و در بازار سياه كتاب‌هاي ممنوعه تا مبلغ هفت هزار تومان به فروش رفت. «دو قرن سكوت» سرگذشت و يا به عبارت صحيح‌تر،تاريخ حوادث سياسي و اجتماعي ايران است در دو قرن اول اسلام. در آن دو قرني كه از سقوط دولت ساساني تا روي كار آمدن دولت طاهريان بر ايران گذشت. تاريخ اين دو قرن ايران را،پيش از اين نويسندگان و تاريخ‌نويسان به اجمال و اختصار بيان كردند و فقط به ذكر اين مطلب اكتفا كردند كه در تمام مدت اين دو قرن، ايران در زير سلطه تازيان بود و چنان تحت استيلاي اعراب قرار داشت كه مردم ايران حتي خط و زبان خود را فراموش كردند.در صورتيكه كه اين دو قرن روزگار انقلابها و كشمكشهاي مهم بوده است. قيام‌هاي بزرگ در طي آن پديد آمده است و حوادث مهم و شگرف بي‌نظيري مانند جريانات ابومسلم و مقنع و بابك و مازيار و افشين در اين روزگار به صحنه حوادث تايخ ايران پاي نهاده است. عقايد و افكار تازه مانند آيين شيعه و زيديه و نهضتهاي مهم مانند نهضت شعوبيه و سياه جامگان و سپيد جامگان و سرخ جامگان در اين روزگاران روي نموده است. «دو قرن سكوت»سرنوشت اين دو قرن از تاريخ ايران است و چون تاريخ‌نويسان تاكنون دربارة آن سكوت كرده‌اند، نام«دو قرن سكوت»بر سرگذشت اين دو قرن نهاده شده است. بخصوص كه در طي اين دو قرن آشوبها و غوغاهاي سياسي، زبان فارسي در «سكوت» غرق بوده و اثري از آن پديد نيامده است.« دو قرن سكوت»ابتدا به صورت پاورقي در نشريه«مهرگان»ارگان«جامعه ليسانسيه‌هاي دانشسراي عالي»منتشر شد.و بعد در سال1330براي نخستين بار به صورت كتاب توسط «جامعه ليسانسيه‌هاي..» منتشر شد. دكتر زرين‌كوب در بخشي از مقدمة چاپ اول زير عنوان «چند اعتراف از نويسنده»چنين مي‌نويسد: اكنون اجازه بدهيد كاري را كه براي من از يك اعتراف ديني دشوارتر و از يك بازجوئي قضائي ملال‌انگيزتر به نظر مي‌رسد براي شما آغاز كنم. وقتي نويسندگان مهرگان به من تكليف كردند كه دورنمائي از گذشتة ايران- از گذشته ادبي ايران ترسيم كنم به حيرت افتادم. زيرا روشنائي ضعيف و رنگ پريده‌اي كه اسناد و منابع موجود بر ظلمات قرون گذشته افكنده است آن مايه نيست كه به يك هنرمند چيره دست اجازه دهد دورنمائي از گذشته ترسيم نمايد اما من كه هنرمندي چيره‌دست هم نيستم آيا از عهدة انجام اين تكليف برمي‌آيم؟هرگز چنين گماني نداشته‌ام. با اين حال چاره نبود.كوشيدم طرح بيرنگي از يك دورنما در اين اوراق ترسيم كنم. اين طرح،ناقص، مبهم و تاريك جلوه خواهد كرد. باشد.اگر روزي تمام زواياي دهليز تاريك گذشته روشن شود ديگران به جاي اين طرح بيرنگ به دورنماهاي زنده و گويا خواهند پرداخت.اما براي من،پيش ازين مقدور نبود.سعي كردم خطوط و امواج نمايان و برجسته را كه در سيماي «گذشتة ايران» مشاهده كردم ترسيم نمايم. سعي كردم آنچه را از رنج و شوق و بيم و اميد و مهر و خشم در زندگي گذشتگان ديده‌ام تصوير كنم. با اين حال وقتي اين يادداشتها را براي پاورقي يك روزنامه مي‌نوشتم گمان نمي‌كردم هرگز لازم بيايد آنها را به صورت كتابيدرآورم…..

برای دانلود کتاب به « ادامه » برويد